Lumilitaw na hindi na lamang usapin ng edukasyon ang paghina ng English proficiency sa bansa, kundi isang banta na rin sa trabaho at kakayahan ng mga Pilipino na makipagsabayan sa global na merkado.
Nanawagan ang iba’t ibang stakeholder ng mas matibay na hakbang at kolektibong aksyon upang tugunan ang lumalawak na kakulangan sa kasanayan sa Ingles, na maaari umanong magpahina sa kahandaan ng mga Pilipino para sa mga oportunidad sa hinaharap.
Sa isang media roundtable na inorganisa ng British Council noong Tuesday na ibinalita ng state-owned Philippine News Agency (PNA), sinabi ni National Teachers College Vice President for Academic Affairs Edizon Fermin na dapat ituring ng Pilipinas ang English proficiency bilang bahagi ng pambansang estratehiya sa ekonomiya.
“It’s time for us to examine our national policy on languages of learning, given that we are a multilingual nation,” aniya.
“While there are existing provisions to develop Filipino as the national language, why can’t we establish a clearer national strategy for English as well?” dagdag pa niya.
Batay sa datos ng Programme for International Student Assessment (PISA) noong 2022, aabot sa 76 porsyento ng mga mag-aaral sa Pilipinas ang hindi umabot sa minimum level ng reading proficiency.
Samantala, iniulat din ng Second Congressional Commission on Education (EDCOM 2) na halos kalahati ng mga mag-aaral ay nahuhuli na sa pagbabasa pagsapit ng Grade 3, at lalo pang lumalala ang agwat pagdating ng edad 15.
Ayon kay Fermin, maaaring hindi lamang kakayahan ng mga estudyante ang problema kundi pati ang wikang ginagamit sa pagtuturo.
Tinutukoy rin ng British Council ang mga “structural” na suliranin sa sistema ng edukasyon.
“Our curriculum is not following the natural way of learning of humans,” sabi ni British Council Country Director Lotus Postrado.
Batay sa 2024 British Council-NTC scoping study, lumalabas na “in reverse” ang paraan ng pagtuturo sa mga batang mag-aaral.
“Students are being asked to read and write English without being kept comfortable in terms of speaking and listening to it. So, we found learners that are really able to recognize the words but not able to actually use it,” paliwanag niya.
Lumabas din sa pag-aaral na karamihan sa mga gurong kalahok ay nasa ibaba ng Common European Framework of Reference for Languages (CEFR) B2 level sa reading, na nangangahulugang limitado ang kanilang kakayahan sa mas mataas na antas ng pag-unawa.
“If you’re just at B2 level, which is the target proficiency in basic education, then how can you really move things up?” tanong ni Fermin.
“The question now is, how are these teachers being prepared? Ultimately, we found out there’s no national assessment system for the English proficiency of our teachers,” dagdag pa niya.
Bukod sa edukasyon, nakikita na rin ang direktang epekto nito sa ekonomiya.
Ayon kay British Council Head of Exams Mike Cabigon, may isang recruitment firm na umatras sa pagkuha ng Filipino nurses dahil sa kakulangan sa English proficiency.
“They felt initially that the Philippines is where they could get everything they need,” aniya.
“It’s just a sad fact that they are considering other countries now because they cannot recruit the volume that they were expecting from the Philippines because they cannot meet the English language requirement,” dagdag pa niya.
Binigyang-diin ni Fermin na hindi dapat ituring ang English bilang isang asignatura lamang kundi isang “pathway” tungo sa kaalaman, kasanayan, at oportunidad sa trabaho.
“The urgent truth is that English proficiency is no longer our birthright, even if it is a second language for Filipinos. It is built, and right now, we’re not building it well enough,” aniya.
